|
 |
|
 Jest autorem licznych prac |
Typografia Znaki Adriana Frutigera
Adrian Frutiger urodził się w 1928 roku w Unterseen, w Szwajcarii. Pierwsze nauki graficzne i liternicze pobierał począwszy od 1948 roku w Kunstgewerbeschule, w Zurychu, u takich profesorów jak Alfred Willimann czy Walter Kach. W 1952 roku przyjechał do Paryża i podjął pracę jako projektant w firmie Deberny & Peignot. W tym czasie powstały projekty pierwszych krojów pism jego autorstwa: Phoebus, Ondine i Meridien. Ta ostatnia zaprojektowana w roku 1955 powstała na zlecenie firmy Photon/Lumitype. Ogólnoświatową sławę przyniósł Frutigerowi projekt bezszeryfowej antykwy Univers, zaprojektowanej w 1957 roku. Krój ten do dziś jest jednym z najbardziej popularnych i znanych na świecie, a znaleźć go można w ofertach większości ważniejszych producentów nośników pism. W roku 1961 wraz z Bruno Pfäfflim i André Gürtlerem zakłada własne studio typograficzne w Arcueil, niedaleko Paryża. Przez 10 lat wykłada z tytułem profesora na Ecole Estienne a następnie przez 8 lat na paryskim Ecole Nationale Supérieure des Arts Décoratifs. W międzyczasie pracuje także między innymi jako konsultant typograficzny dla IBM i Stempel. W 1994 powraca do Szwajcarii i zakłada własne, jednoosobowe studio w Bremgarten. W 1970 roku Frutiger podejmuje się opracowania projektu komunikacji wizualnej dla portu lotniczego im. Charlesa de Gaulle'a. Pismo powstałe podczas tego projektu zostało zaadoptowane w 1977 roku przez firmę Linotype jako nowy krój o nazwie Frutiger. Z usług Frutigera jako typografa korzystały także takie firmy jak Electricité de France czy Gaz de France. W ostatnich latach był autorem między innymi nowego projektu identyfikacji wizualnej dla Swiss Post. Przez cały czas jest aktywnym członkiem Association Typographique Internationale. Od momentu zawału serca w 1994 roku zaczyna pisać pamiętniki obejmujące prawie 50 lat jego pracy jako typografa, liternika i projektanta znaków i symboli. Jest także autorem licznych pozycji z dziedziny typografii i semiografii, jak choćby wydanej niedawno przez wydawnictwo Do w Polsce, Człowiek i jego znaki. Jest laureatem licznych nagród francuskich, szwajcarskich i międzynarodowych jak choćby Nagrody Gutenberga miasta Mainz (1986) czy Grand prix national des Arts Graphiques (1993). Trudno postrzegać Frutigera jedynie jako projektanta pisma. Jest On jedną z najbardziej znaczących postaci typografii XX wieku. Dziś jest żyjącą legendą, człowiekiem, który wprowadził w świat identyfikacji i komunikacji wizualnej elegancję nowej jakości, z którą to obecnie przychodzi nam obcować na co dzień.
do najbardziej znaczących krojów pism President Linearna antykwa szeryfowa powstała w 1957 na zlecenie firmy Deberny & Peignot. Ondine Pisanka imitująca pismo ściętym piórem, zaprojektowana w 1954 dla firmy Deberny & Peignot. Krój pisma nawiązuje do historycznych krojów włoskiego renesansu, nadając mu specyficzny wiekowy wygląd. Ondine jest stosowany głownie do nagłówków i krótkich tekstów. Méridien Dwuelementowa antykwa o klinowych szeryfach powstała w 1957 dla firmy Deberny & Peignot. Inspirowana krojami pism szesnastowiecznych jest pierwszym znaczącym projektem pisma autorstwa Frutigera; on sam zaś uważa Meridien za swoje najlepsze dzieło. Univers Bezszeryfowa antykwa linearna zaprojektowana w latach 1954-57 według skali 21 odmian. Krój powstał na prośbę Charlesa Peignota, który potrzebował nowoczesnego grotesku do fotomatryc pierwszego francuskiego urządzenia do fotoskładania o nazwie Lumitype. Univers jest uznawany za jedno z największych osiągnięć typografii drugiej połowy 20 wieku. Egyptienne Linearna antykwa szeryfowa zaprojektowana w 1956 roku. Nadzwyczajna czytelność jak i neutralność wyglądu pozwala na bardzo uniwersalne stosowanie tego kroju zarówno w formie elektronicznej jak i drukowanej. Apollo Antykwa renesansowa zaprojektowana dla Monotype w 1962. Dzięki elegancji kroju Apollo jest bardzo chętnie używany zarówno do nagłówków jak i długich tekstów. Serifa Linearna antykwa szeryfowa oparta na kroju Univers, zaprojektowana w 1966 dla firmy Bauer. Poprzez swoją wysoką czytelność Serifa jest używana uniwersalnie zarówno do długich tekstów tematycznych jak i dużych nagłówków. OCR-B Znormalizowany przez European Computer Manufactures Association krój pisma do automatycznego rozpoznawania tekstów drukowanych i maszynopisowych w czytnikach optycznych. Projekt na zlecenie Firmy Monotype powstał w 1967, przy współpracy z Nicole Delamarre i Andre Gürtlerem. Iridium Antykwa zaprojektowana w 1975 dla firmy Linotype. Glypha Linearna antykwa szeryfowa powstała w 1977 na zlecenie firmy Linotype. Podstawową różnicą pomiędzy Glyphą a Serifą jest większa wysokość minuskuły w tej pierwszej. Wykorzystywana jest chętnie w katalogach i małych reklamach. Rozpowszechniana jest w 10 odmianach. Frutiger Krój zaprojektowany na zlecenie portu lotniczego im. Charlesa de Gaulle'a w 1968. Wygląd pisma zastał zaprojektowany tak, by harmonijnie współgrał z bardzo nowoczesną architekturą lotniska. Ze względu na swoją prostotę odznacza się bardzo dużą czytelnością i rozpoznawalnością - te cechy sprawiły że krój ten jest jest bardzo chętnie używany przy projektowaniu identyfikacji wizualnej. Versailles Antykwa zaprojektowane w 1982 dla firmy Linotype. Klasyczna elegancja tego kroju zapewniła mu dużą popularność przy projektowaniu nagłówków i krótszych tekstów. Breughel Antykwa renesansowa zaprojektowana w 1982 na zlecenie firmy Linotype. Charakteryzuje się lekką krzywizną wewnętrzną po lewej stronie kresek pionowych każdego znaku. Uzyskana dzięki temu asymetryczność szeryfów nadaje krojowi bardzo dynamiczny wygląd. Centennial Pismo zaprojektowane w 1986 roku na zlecenie firmy Linotype dla uczczenia 100-lecia działalności firmy. Dostępne jest w ośmiu rozbudowanych odmianach. Krój ten charakteryzuje się bardzo wysoką czytelnością przez co jest często używany do tekstów tematycznych. Avenir Bezszeryfowa antykwa linearna zaprojektowana w 1988 dla firmy Linotype. Inspiracją przy projektowaniu tego kroju była Futura - jeden z najbardziej znanych krojów pisma powstałych w latach 30. Avenir jednak odmiennie od futury charakteryzuje się większą harmonią a zarazem mniejszym przywiązaniem wagi do optymalnej geometryzacji formy. Krój dostępny jest w sześciu odmianach Maciej Podstolski |
|
|
|
