Urodzony 3 września 1967 roku w Tel Avivie, w Izraelu. W 1974 r. jego rodzina przeprowadza się do Nowego Jorku. W 1985 r. Ackerman dostaje się na studia na Uniwersytecie Nowojorskim w Albany, ale niedługo potem zaczyna zaniedbywać naukę na rzecz pasji fotografowania.

Uniwersytet opuszcza w końcu w 1990 r.; wraca do Nowego Jorku. Robi zdjęcia ulicom, klubom nocnym i nabrzeżom miasta. Uruchamia ciemnię w kuchni swojej matki. Ma swoją pierwszą indywidualną wystawę w Albany Center Galleries. Pracuje, wysyłając też cotygodniowe zdjęcia do „New York Perpectives”, darmowej gazety miejskiej.

Rok 1993 upływa pod znakiem podróży do Indii. Fotografuje wiele miast w całym kraju, ale ciągle wraca do Benares, które porusza go najbardziej.

Od 1995 r. pracuje dla „The Village Voice”. Projektuje pierwszy pokaz slajdów dla studentów Uniwersytetu Nowojorskiego w Albany (w przyszłości będzie wykorzystywał do tego muzykę towarzyszącą zmianie zdjęć; tę formę odkryje jako odpowiednią do prezentowania swojej pracy). Spotyka Barbarę Millstein, kustosza fotografii w Muzeum Brooklynu, która kupuje trzy odbitki do kolekcji muzeum i oferuje silne wsparcie. Ackerman odbywa drugą podróż do Indii i pracuje w Benares. Po powrocie do Nowego Jorku poznaje eksperymentalnych filmowców Adama i Jema Cohenów. Od tej chwili wiąże ich przyjaźń i współpraca artystyczna.

W 1996 r. poznaje Margaret Bodell, dzięki której ma pierwszą wystawę w Nowym Jorku. Jedzie do Włoch na swoją pierwszą wystawę w Europie, w muzeum Ken Damy w Brescia. Rozpoczyna prace z Eleną Ceratti z agencji i galerii Grazia Neri w Mediolanie. Dzieli ciemnię w Nowym Jorku z fotografami Teru Kuwayama, Gigi Cohen i Sean Sime. Fotografuje ulice Times Square, gdy zmieniają się w turystyczny raj.

Prace „Ostatnie dni Times Square” („The Last Days of Times Square”) są wystawione w 1997 r. w galerii Margaret Bodell. Projektuje pokaz slajdów w „The Community Garden” na dolnym Manhattanie. Rozpoczyna to coroczną współpracę z wieloma fotografami, między innymi Erikiem Wolfem i Teru Kuwayama oraz muzykami, jak Mark Mulcahy i Cat Power. Odbywa ostatnią podróż do Benares i wywołuje blisko sto prac z zamiarem stworzenia książki. Fotografuje w Cabbagetown, Atlancie dla projektu „Dym” („Smoke”). Podróżuje po Europie, poznaje i zaczyna pracować z Christian Caujolle, dyrektorem galerii UV w Paryżu. Spotyka Roberta Delpire, który zgadza się opublikować album ze zdjęciami z Benarespod pod tytułem „End Time City”.

Indywidualne wystawy w roku 1998 odbywają się w Berlinie, Vigo, Bobigny i Nowym Jorku. Zaproszony do fotografowania w Polsce przez Sławomira Sierzputowskiego, dyrektora fotografii Gazety Wyborczej. Pracuje w Warszawie, Krakowie, Katowicach i Oświęcimiu. Otrzymuje nagrodę „The International Center of Photography Infinity Award - Young Photographer”.

W 1999 r. we Francji zostaje opublikowany album „End Time City” przez Nathan/Delphire i na całym świecie przez Scalo. Pierwsza indywidualna wystawa w Galerii UV oraz wystawy w Nowym Jorku, Honfleur, Groningen, Mediolanie, Brieście i Madrycie. Amnesty International organizuje wędrowną wystawę „Ostatnie Dni Times Square” na terenie Francji. Album „End Time City” otrzymuje nagrodę Prix Nadar za najlepszy album fotograficzny roku.

Przez kolejny rok pracuje w Naples, Marylii, Berlinie, Katowicach i Havanie.

Kolejne indywidualne wystawy odbywają się w 2000 r. w Zurychu, Vavey, Nyon, Marsylii i Rotterdamie. Fotografie z pokazu „Smoke” zostają włączone do filmu Jema Cohena i Peta Sillena „Benjamin Smoke”. Rozpoczyna prace nad drugim albumem zatytułowanym „Fiction”. Wykłada na warsztatach fotograficznych w Tuscan, niedaleko Sieny, i w El Centro Del Imagen w Mexico City.

W 2001 r. Delphire we Francji publikuje „Fiction”, a z kolei Gine Kahayoff – wydanie międzynarodowe albumu. Ackerman przygotowuje swoją drugą indywidualną wystawę w galerii UV i spędza noc w barze Le Petit w Paryżu, robiąc Polaroidem portrety klientów.

Przez kolejne lata kontynuuje projekt portretowania ludzi w barach. Polaroidy są przetwarzane w większe odbitki i dołączane jako panel do jednoosobowej wystawy w Monachium i Belgradzie oraz na biennale fotografii w Naarden. Wykłada na warsztatach w Tuscany, Meksyku, Wenecji i Nowym Jorku. Przeprowadza się do Krakowa i rozpoczyna prace w Europie Wschodniej.