|
 |
|
 Jonathan |
Prezentacja Jonathan Branbrook
Projekty Jonathana Branbrooka już na pierwszy rzut oka wyróżniają się indywidualnością i alternatywnym wobec typografii ”biznesowej” podejściem do tematu. Branbrook podąża swoją własną, obraną od samego początku, drogą tworząc czcionki dość odległe w formie od standardowych krojów pisma, których głównym celem jest czytelność warstwy informacyjnej. Branbrook szukając inspiracji wynikających m.in. ze studiów rysunkowych architektury kościołów pozostawia w każdym ze swoich projektów silne piętno własnego, stricte artystycznego podejścia do tematu typografii. Nie oznacza to bynajmniej, że fonty Branbrooka są przejawem awangardy artystycznej a ich wykorzystanie w projektach komercyjnych jest niemożliwe. Wręcz odwrotnie – czcionki Branbrooka są wciąż bardzo chętnie wykorzystywane przez kreatywnych grafików na całym świecie. Dlaczego tylko kreatywnych? Sam Branbrook mówi: I don’t have control over how a typeface is used once it is released, but what I want to do is make people realize that typeface design and graphic design are part of the propaganda that many companies put out to produce a good image when they are doing things to cause damage to the environment and much human misery. This unease is often represented by the names of my typefaces, such as “Bastard” which was for corporate fascists, or “Nixon” which was for telling lies, or “Drone” which is for text without content.
W powyższym cytacie Branbrook stawia jasno sprawę. Poprzez projekty swoich czcionek, próbuje na polu typografii wzbudzać emocje. Stara się poprzez znak, literę czy słowo budować więź ze znaczeniem prezentowanego słowa lub tekstu. Czy Branbrook czytuje Jacquesa Derridę – tego nie wiem, ale myślę, że takie podejście, stojące w silnej opozycji do konstruktywistycznej i stawiającej na uniwersalizm i czytelność przekazu tekstu typografii chociażby Frutigera, na pewno przypadłoby do gustu zmarłemu niedawno francuskiemu filozofowi. Jonathan Branbrook urodził się w 1966 w Luton. W latach 85-88 uczęszczał do londyńskiej St Martin's School of Art by następnie ukończyć studia magisterskie w Royal College of Art. Od 1992 roku pracuje jako niezależny projektant grafik. Jest twórcą wielu kampanii marketingowych, projektantem szaty graficznej do książki "Typography Now Two". Wreszcie, jest założycielem kultowej już dziś firmy Virus, poprzez którą rozprowadza większość zaprojektowanych czcionek. I jeszcze kilka słów od samego Branbrooka w cytacie z wywiadu jakiego udzielił dla typographer.org. Na pytanie co skłoniło go by zająć się projektowaniem typograficznym, odpowiada: “There were 2 main reasons for starting to design fonts, firstly as a designer you can control the photography and the layout but you couldn't control all the idiosyncrasies in someone else typeface - to have absolute control, to be able to use the exact contemporary tone of voice I felt I needed to control the drawing of the font as well. Secondly I felt that typography was not reflecting what was going on in my life or the way technology was affecting everybody's lives - yes the technology was affecting invisibly the methods of using fonts but the computer had completely changed the nature of typography and this ideology needed to be expressed in letterform design. I know some typographers will groan about this but you cannot turn the clock back and think in a non-political non-fragmentary (in terms of ideology) way about letterforms. This does not mean that I think many of the typefaces drawn using this technology are good - they are not. Just because you can process or filter a typeface on a computer doesn't make it a good idea. You still have to look at some of the basic principles such as what good drawing is and work with or against the history of typography.” Najwyższy czas by pokazać efekty pracy pana Branbrooka:
W książce o sztuce projektowania 20 wieku, autorka Catherine Mcdermott, w notce o Branbrooku podsumowuje jego dorobek odważnym stwierdzeniem, że w przyszłości prace Branbrooka będą reprezentować lata 90te XX wieku podobnie jak projekty Charlesa Rennie Mackintosha reprezentowały lata 90te wieku XIX. Bez względu na to, czy te słowa uznamy za słuszne czy nie, jednego możemy być pewni: Branbrook wraz ze swoimi czcionkami i filozofią projektowania zapisał już własną kartę w historii typografii przełomu wieków. Źródła i linki:
|
|
|
|
