WEBESTEEM | BATTLE AREA | FORUM
art & design
webesteem magazine | nr 3 | film
art & design
art & design

Mocne
kontrasty
czerni i bieli podkreślają
duszność atmosfery

Film

La Notte

Kadr 1

Kobieta. Oparta o mur. Z tyłu kadr rozświetlony słońcem, reszta pozostaje w cieniu. Kobieta płacze, cierpi. Ociera ręką łzy. Zimna ściana muru kontrastuje z jej wzorzystą sukienką, z jej rozpaczą...

Kadr 2

Nieznajoma. Młoda dziewczyna. Stoi teatralnie na tle przytłaczająco pustej ściany. Jedynym wzorem na ścianie jest jej cień. Ostry. Ciemny. Przenikający się z czernią sukienki. W jej oczach czai się drapieżność. Mężczyzna stojący po prawej stronie kadru patrzy na dziewczynę. Nie widać jego twarzy. Lekko przygarbiony. Czuć napięcie, oczekiwanie.

Kadr 3

Młoda dziewczyna klęczy przed mężczyzną. Obejmuje go za kolana. Ciemne cienie jej sukni i jego garnituru zlewają się w jedno. W tle wciąż biała ściana. Histeryczny śmiech na ustach dziewczyny w połączeniu z zimnym ascetyzmem tła budzi grozę. Mężczyzna trzyma dziewczynę dłońmi za ramiona. Widać napięcie mięśni. Jego twarz jest poza kadrem...

Kadr 4

Kobieta z pierwszego kadru. Wciąż stoi oparta o mur. Wydaję się, że emocje powoli tonizują się. Wciąż jednak w jej oczach maluje się ból. W tle błyszczące bielę betonu schody wydają się zapraszać do wędrówki.

Kadr 5

Kobieta oddala się. Widzimy ją w lewej stronie kadru. Zdejmuje żakiet. Ruch jest zamaszysty. Lekko erotyczny. Cała prawa strona kadru tonie w ciemnościach. Drzewa rzucają cień na centralnie kadrowaną ulicę. W oddali widać odjeżdżający samochód.

Kadr 6

Czerń. Całe tło tonie w czerni. Kobieta trzyma się za szyję. Wciąż ma na sobie tę samą wzorzystą sukienkę. Znów założyła żakiet. Jego biel mocno rozświetla scenę. Na twarzy kobiety widać strach i zdziwienie, może tylko ciekawość. Mocne kontrasty czerni i bieli podkreślają duszność atmosfery.

Kadr 7

Znów niesamowite kadrowanie. Kobieta stoi tyłem. Ubrana wciąż tak samo. Lekko opiera się o pręty masywnej bramy. Przed nią, w tle stoi budynek. Szary, zaniedbany, chylący się ku ruinie. Zza chmur widać mocne rozproszone promienie słońca. Scena jest pełna niedopowiedzeń. Budynek zdaje się nabierać cech ludzkich. Możemy się domyślać cichego dialogu pomiędzy kobietą a zimną, ale krzyczącą architekturą.

Kadr 8

Ich dwoje. Mężczyzna w czarnym garniturze i kobieta w białym żakiecie. Ona spogląda na niego. Wydają się sobie bliscy. Ona patrzy na niego. W jej oczach maluje się dawne uczucie. Zbyt odległe by czuć jakąkolwiek namiętność. On patrzy przed siebie. W dal. Wydaje się nieobecny. Dwoje ludzi. Kiedyś łączyło ich być może wielkie uczucie. To było dawno. Zbyt dawno by pamiętać.

Kadr 9

Kobieta wyciąga rękę w prawą stronę na całą szerokość kadru. Jest naga. Stoi w wannie. Wyciera się ręcznikiem. W tle okno przy którym stoi mężczyzna. Pali papierosa. Nie patrzy na kobietę. Widoczne po prawej i lewej stronie ciemne ściany łazienki budują klaustrofobiczny nastrój sceny.

Kadr 10

Jakiś klub. Tańcząca murzynka. Leży na ziemi. Ubrana jest w białą aksamitny gorset. Piękna gra świateł materiału ciasno opinającego ciało. Kolano mocno przykurczone w tanecznej pozie, rozrzucone ręce. Na jej czole stoi przezroczysty kieliszek. Ukośne położenie tancerki na podłodze jeszcze bardziej podkreśla ekwilibrystykę pozy.

54 minuta. Połowa filmu. Jest już noc. La notte.

La Notte

Noc (La Notte)

Reżyseria: Michelangelo Antonioni
scenariusz: Ennio Flaiano, Michelangelo Antonioni
zdjęcia: Gianni di Venanzo
muzyka: Giorgio Gaslini
Jeanne Moreau: Lydia
Marcello Mastroianni: Giovanni Pontano
Monica Vitti: Valentina Gherardini
Bernhard Wicki: Tommaso Garani
Rosy Mazzacurati: Resy
Maria Pia Luzi: pacjent
Vicenzo Corbella: Gherardini
Giorgio Negro: Roberto
Roberta Speroni: Beatrycze
Guido A. Marsan: Fanti
czas trwania: 122 min.
Francja/Włochy 1960

Maciek Podstolski

art & design
webesteem magazine | nr 3 webesteem magazine is a part of webesteem.pl  |  copyright © 2001-2004 webesteem.pl  
art & design