Projekt I’ve Seen My Death
© Zuzanna Janin
Czy możemy zamówić diament z naszych spopielonych po śmierci szczątków?
Media manipulują nami, naszą wiedzą, możliwością przyswojenia informacji, naszym wizerunkiem, naszymi twarzami, ciałami, emocjami, naszymi umysłami i duszami, pamięcią o nas.
Mój projekt wnika w media i kreuje sytuację odwrotną do znanej: istnieje w informacji i w obrazach tam, gdzie nikt się tego nie spodziewa. Istnieje w przestrzeni poza galerią jako próba przewartościowania relacji człowiek-media-emocje.
Jego prowokacyjny tytuł I’ve seen my death ma na celu zwrócenie uwagi na manipulację człowiekiem i jego obrazem w mediach.
Śmierć jako wydarzenie medialne.
Śmierć w mediach jako forma nacisku na społeczeństwo.
… Każdy, nieobecny w pracy 9/11 pracownik WTC widział w mediach swoja śmierć… Swoją niedoszłą śmierć…
My wszyscy widzieliśmy już swoją śmierć, swoją tragedię, chorobę, nieszczęście.
W “newsach” telewizyjnych, w gazetach i w czasopismach.
My, którzy umrzemy w ciszy szpitala, w wypadku samochodowym, w katastrofie lotniczej, w wyniku tragicznego wypadku w pracy, aktu bandytyzmu, terroru, śmierci samobójczej…
Nawet my, którzy umrzemy w domu ze starości lub długotrwałej choroby, zobaczyliśmy już swoja śmierć dzięki filmowi fabularnemu, dokumentowi lub programom reality nakręconym w szpitalach i domach.
Gdzie jest, więc granica naszego intymnego świata?
Gdzie jest granica stworzonego przez media reality show? Czy w ogóle istnieje?
Czy medializacja śmierci żeruje na niskich instynktach człowieka, manipuluje nim, jest formą politycznego nacisku i cynicznie czerpie z tego zyski?
Czy też, być może, jest najbardziej potrzebną człowiekowi atawistyczną koniecznością uświadomienia sobie przez obraz śmierci własnego, bliskiego każdemu zagrożenia w czasie globalnej wojny z terroryzmem pogłębiając świadomość i pobudzając we właściwym kierunku ludzki instynkt samozachowawczy?
ZJ. Warszawa, 2002 - 2004