Autoportret
Xavier Damon
Urodziłem się w Paryżu w 1969 roku. Tam też mieszkam.
Używam podstawowego modelu Polaroid 600, wykorzystując filmy sześćsetki.
Ulubiona muzyka: szeroki zasięg:) Nine Inch Nails, Sonic Youth, Dead Can Dance, My Bloody Valentine, Marilyn Manson, The Cure, Helmet.
Jeśli chodzi o filmy, wymienię kilka: filmy Davida Lyncha, Brazil (Gilliam), The Woman Next Door (Truffaut), Life Is Beautiful (Benigni).
Nigdy nie ukończyłem żadnej szkoły fotograficznej.
Inspiracje: jest wiele rzeczy, które na mnie wpływają i inspirują mnie, ale tak naprawdę nie wiem, które to :).
Tłumaczenie: Sylwia Banasiak
|
© 2004 Xavier Damon
Dlaczego polaroidy?
Zacząłem robić czarno – białe zdjęcia, kiedy miałem 18 lat. Odkąd pamiętam, zawsze, kiedy wywołuję zdjęcia, chcę później do nich powrócić, aby coś w nich zmienić: kontrast, jasność, kadr, itd. W rezultacie, zawsze miałem problem z uznaniem swoich fotografii za ukończone.
Poza faktem, że natychmiastowy rezultat sprawia mi ogromną przyjemność, to co najbardziej lubię w polaroidach to niemożność jakiejkolwiek zmiany. Tego typu technika fotograficzna zmusza mnie do myślenia w nowy sposób: albo nie jestem zadowolony z rezultatu i odkładam go na bok, albo podoba mi się i akceptuję go takim, jaki jest. W moim przypadku, to swego rodzaju terapia, nieprawdaż? :)
|
