|
 |
|
 Po śmierci |
Design Frustracja
1. Logo poszło na focus. Z pytaniem: czy się podoba. Nie podobało się, więc tak naprawdę nie było dobrym logo. Nie było tym, czym ma być logo, czyli znakiem charakteryzującym firmę, mówiącym o niej więcej, niż skomplikowane elaboraty. Nie ma sensu przekonywać, modyfikować, uzgadniać, briefować. Ono się nie podobało. Oh. Nie lubię tego loga, nie podoba mi się.
Bycie profesjonalistą, bycie ignorantem, uśmiech na twarzy. 2. Dostrzegalna różnica pomiędzy projektantem graficznym a grafikiem. Patrzenie na interface, na zachowania użytkownika, znajomość zależności, jakaś chęć do wyciągania wniosków, do wykorzystywania zdobytych doświadczeń. Patrzenie na grafikę jako narzędzie wspomagające projektowanie aplikacji. W końcu: umiejętność temperowania swojego Ja, które za każdym razem stara się pokonać projekt. W kontrze oczywiście “obrazkowość”, efekt, instynkt. Sugestia, budowanie swoich racji w oparciu o Święty Argument: Bo Tak. Inżynieria kontra artyzm. Racjonalizm kontra emocje. Fakt kontra wyobrażenie, argumenty kontra machanie rękami. 3. Dojrzałem do stwierdzenia, że wielkość 12 px dla Tahomy nie jest taka zła. Patrzę na wyniki badania częstotliwości występowania czcionki: Arial na pierwszym miejscu, jedenasty Trebuchet, Tahoma szesnasta, pobita nawet przez znienawidzonego Impacta. Życie nie ma sensu. 4. Cheltenhm znaleziona podczas przeszukiwania w poszukiwaniu trochę innej czcionki. Prawie klasyczny szeryfowy krój. Trochę wydłużony. Szlachetny. Niestety, “tego fonta się nie tańczy”. Jak zachować spokój mając świadomość, że średnia zapotrzebowania dotyczy rzeczy albo przedobrzonych, albo nijakich. To nie jest postmodernizm. To nie jest o świadomych decyzjach dotyczących podwójnego kodowania, szukania skojarzeń pomiędzy kolejnymi interpretacjami. Jak zdiagnozować komunikat sprzeczny, potrzeby nawzajem się wykluczające. Jak zaprojektować auto, które ma cztery kierownice, cztery różne fotele i w dodatku, “być może te wymagania ulegną zmianie w następnej fazie”. 5. Rzeczy zasadnicze, rzeczy konieczne. Czy to zasadnicze jest konieczne? Czy - odbiegając od tematu - wiara w boga (któregoś) jest zasadnicza czy konieczna? Czy to, że zasadniczo nawigacja powinna być łatwa jest konieczne do tego, aby stwierdzić, że projekt jest dobry? Zamykanie się w świecie, złożonym z wiadomości przeczytanych, wyuczonych. Brak weryfikacji, brak najmniejszych podstaw do legitymizacji własnych twierdzeń. Czytanie useit.com w celu zdobycia argumentów - nie w celu zdobycia doświadczenia. Niewierny Tomasz, nie dotknę, nie uwierzę. 6. Cobain powiedział kiedyś, że “like a lion I am not sleeping”. Tylko po co. Jeżeli reklama jako “rzecz” obecna w masowym odbiorze, poniekąd w kulturze jest projektowana przez nas, staramy się śledzić to co jest na czasie. Trendy zawsze wygrywają. Wbijam się w empik, chodzę pomiędzy półkami. Oglądam. Viva, Olivia, Twój Styl - to co kształtuje gust moich klientów. Dobrze jest od czasu do czasu wyobrazić sobie coś, co ma dotrzeć do pani Basi. Weryfikacja umiejętności - zero abstrakcji, zero skojarzeń, prosto na tacy podane to, co ma jej smakować. Kolory, rozjaśnienia, glow udający rozświetlenie. Czytelność i ładnie opowiedziana historyjka. Koniec wieku? Koniec narracji? Nie w tym miejscu, nie tutaj. Po śmierci Derridy wszyscy zapomną o dekonstrukcji. Zostanie dowcip. 7. Klęska podstrony. Szablon, na którym opiera sie całość zawartości. Komunikaty przenoszone przez cały serwis. McDonaldyzacja. Chcę widzieć zawartość. 8. Estetyka - zewnętrzne odczucia dotyczące wyglądu strony; Forma - funkcjonalne aspekty wyglądu, jak grafika wspomaga użytkowość; Zachowania - jak interfejs i informacja współpracują ze sobą; Funkcja- możliwości systemu; Architektura - organizacja elementów interfejsu na wszystkich poziomach; Zdefiniowanie tego, czym jest strona internetowa? 9. Czy standaryzacja sprowadza się do tego, że strona jest zwalidowana? Czy strona, która przechodzi pomyślnie focus - jest dobrą stroną?  jacek opaluch (mokode) @ seventhmodel.com Przy pisaniu czytałem następujące pozycje:
|
|
|
|