
Autoportret
Lucio Valerio Pini
Urodził się 1 stycznia 1935 roku w Rzymie. Tam mieszka, rozmyśla i pracuje. Jest socjologiem. Fotografuje od 1988 r. Ukończył wiele kursów fotograficznych. Kształcił się pod okiem takich mistrzów, jak Franco Fontana (uważa się za jego ucznia), Giuseppe Pino, Giorgio Lotti, Ferdinando Scianna, Alberta Tiburzi, Alberto Schommera i Maurizio Galimbertiego. Sam także prowadził zajęcia z zakresu fotografii i historii obrazu fotograficznego, m.in. w Second University of Rome Tor Vergata. Laureat wielu nagród za prace prezentowane na zbiorowych i indywidualnych wystawach. W 1996 r. w Galerii Randazzo pokazał prace wykonane Polaroidem. W tym samym roku odbyła się jego indywidualna wystawa "Polafotocopieimmagini" w Associazione Culturale "Interno7" w Rzymie.
W listopadzie 1997 r. został zaproszony przez Claude Nori do wzięcia udziału w zbiorowej wystawie prezentującej nową włoską fotografię. Wystawa odbyła się w Galerie Municipale du Chateau D'Eau of Touluse we Francji. Zaprezentował tam swoje polaroidy. Jego fotografie ukazały się we włoskich magazynach: Photography Magazine, Zoom, Reflex, Fotografare, Gente di Fotografia, Il Venerdi di Republica, RL Regione Lazio, Arrivederci of Alitalia, RCS, Anna, Calumet, a nawet w meksykańskim Fotozoomie. Pojawił się również w polaroidowym P. Hiszpański FV Foto Video Actualidad przedstawił jego portfolio i umieścił na okładce. Nakładem włoskiego wydawnictwa Editalia ukazał się tomik Immagini di Roma. W latach 1997-1998 pracował w redakcji Photographie Magazine.
O sobie
Uważam się głównie za fotografa. Nie poszukuję tego, co nowe, ale tego, co przynajmniej jest inne, niezwykłe, zaskakujące, zabawne, magiczne, absurdalne. Nie interesuje mnie rzeczywistość ani oczywistość tego, co znajduje się przed moim obiektywem. Przywiązuję wagę do kreatywności, wyobraźni, pomysłowości, która może wypłynąć z wykształconej myśli. Istnieje pewna przestrzeń pomiędzy wiadomym a nieokreślonym, np. sny i bajki. Dominującym tematem moich zdjęć jest kobieta w swych nieskończonych i zmiennych aspektach jej istnienia i wyglądu.
Artystyczne Referencje
Wszyscy artyści wieków minionych i wszyscy dzisiejsi artyści, tacy jak Robert Rauschenberg, Hernrich Maria Dravinghausen, Egon Schiele, Magritte, Rinaldo Mantovani, Giorgio De Chirico, Antonio Donghi. Lubię pop-art tak samo jak impresjonizm i barok.
|
© 2004 Lucio Valerio Pini
Technika
Aparat – Polaroid Image Pro Camera. Film – Polaroid Image Instant 10.2 x 10.5 cm. Statyw kopiujący Polaroid. Stosuję wielokrotne naświetlanie. Ręcznie obrabiam film zaraz po tym, jak wychodzi z aparatu i nie jest jeszcze do końca wywołany. Zazwyczaj dorysowuję ozdobniki. Czasami umieszczam przezroczystą kartkę pomiędzy aparatem a rysunkiem, fotografią lub kolażem, który będę fotografował. Następnie, tak przygotowaną całość fotografuję. Bywa, że zapominam o wbudowanym flaszu i korzystam z małych lampek. Pozwala mi to na uzyskiwanie specjalnych efektów, a także na wyostrzenie kolorów, w szczególności czerwonego. Bardzo często korzystam z tych technik równocześnie. Obecnie do realizacji swoich prac używam często komputera.
Fotografuję od 1988 roku i używam polaroidów, ponieważ...
Dlaczego polaroidy?
po pierwsze, samowywołujący się film pozwala mi na otrzymanie natychmiastowych efektów,
a po drugie, mogę manipulować wywołującym się zdjęciem, zmieniając zależności pomiędzy barwami
co więcej, w fazie wywołującej się, ten film pozwala mi na ręczne umieszczanie wyszukanych ozdób, co podwyższa wartość zdjęcia.
Filmy polaroid pozwalają na uzyskanie wspaniałej całości, w której rzeczywistość i fantazja wzajemnie się przenikają, tworząc nowy, poetycki świat.
Polaroidy
© Lucio Valerio Pini
Tłumaczenie: Sylwia Banasiak
|